Próbuję coraz
bardziej sam.
Czy dziecko podejmuje zadanie po instrukcji? Tworzy własne skojarzenie? Potrafi odpowiedzieć po chwili namysłu?
Patrzymy na to, jak dziecko pracuje: rozumie polecenie, przypomina sobie, korzysta ze skojarzenia i podejmuje samodzielną próbę.
Porównujemy dziecko z jego wcześniejszymi próbami. Nauczyciel zauważa także, ile wsparcia potrzebuje i co mu pomaga.
Czy dziecko podejmuje zadanie po instrukcji? Tworzy własne skojarzenie? Potrafi odpowiedzieć po chwili namysłu?
Czy pamięta umówiony ruch? Wybiera właściwą cechę? Po zmianie zasady potrafi spróbować nowego działania?
Czy odtwarza elementy po zakryciu? Zachowuje kolejność? Przypomina sobie po innych aktywnościach?
Nauczyciel zapisuje krótkie obserwacje na początku, w środku i pod koniec ścieżki. Pokazuje zachowanie i sposób działania dziecka.
Obserwacja wspiera dobór zadań i rozmowę o rozwoju. Uwzględniamy pierwszą odpowiedź, samodzielność oraz rodzaj potrzebnej pomocy.
„Na początku potrzebował wspólnego tworzenia historyjki. Teraz sam proponuje połączenie dwóch obrazków i po zakryciu kart przypomina sobie parę. Utrwalamy odtwarzanie kolejności.”
Zmiana materiału i trudności wymaga ostrożności w porównywaniu wyników. Obserwacje dotyczą wykonania konkretnych zadań.
Badania pomagają rozumieć znaczenie samoregulacji i celowej zabawy. Korzystamy z nich, zachowując granice tego, co rzeczywiście pokazują.
Blair i Raver (2015) opisują samoregulację jako fundament uczestnictwa w aktywnościach edukacyjnych i przystosowania do szkoły. Zwracają uwagę na znaczenie środowiska oraz relacji w rozwoju tych umiejętności.
Wniosek dla naszej pracy: warto tworzyć sytuacje, w których dziecko słucha, utrzymuje regułę i wraca do zadania przy wsparciu dorosłego.
Blair, C., Raver, C. C. (2015), Annual Review of Psychology ↗Tominey i McClelland (2011) badali 65 przedszkolaków. Po 16 spotkaniach nie stwierdzili ogólnego efektu treningu dla samoregulacji w całej próbie. Analizy dodatkowe wskazały korzyści u dzieci z niskim poziomem początkowym; odnotowano też poprawę rozpoznawania liter i słów.
Wniosek dla naszej pracy: zabawy z ruchem i regułami zasługują na uwagę, a efekty należy obserwować u konkretnej grupy.
Tominey, S. L., McClelland, M. M. (2011), Early Education and Development ↗Publikacje dotyczą rozwoju i innych interwencji edukacyjnych. Nie stanowią niezależnego badania całego programu Best Brain Kids. Uzasadniają pracę nad wybranymi umiejętnościami; nie pozwalają zagwarantować przyszłych ocen ani określonego wzrostu koncentracji u każdego dziecka.
Naszym zadaniem jest zapewnić dziecku regularny, wspierający proces. Poznaje sposoby zapamiętywania i może z nich korzystać w kolejnych aktywnościach.
Opinie o działalności marki obejmują różne kursy i grupy wiekowe.
Ustalmy roczniki, prowadzącego i miejsce programu w Waszym planie. Przygotujemy propozycję współpracy dla Twojej placówki.